متن ترانه های آلبوم شب دلتنگی رو

 در ادامه مطلب می تونین بخونین و

 لذت ببرین

نه با اجازه عاشقم نه با اشاره آشنا
فقط یه اسم ساده ام فقط یه بنده خدا ( ۲ )

منو به اسم دیگرم منو به اسم شب بخون
دقیقه هامو تازه کن شعرامو زیر لب بخون
عاشقتم اما صدام مث صدای آدماس
دوست دارم بهم بگو آخر عاشقی کجاس

قلبمو دستم میگیرم اما با چشمای خجل
میخوام که باورت بشه عاشقتم از ته دل

نه با اجازه عاشقم نه با اشاره آشنا
فقط یه اسم ساده ام فقط یه بنده خدا ( ۲ )

هر که با هم نفسی ماند و تو تنها ماندی

دل تو پیش کسی ماند و تو تنها ماندی

مثل مهتاب که در خلوت شب می تابد

یا که چشمی که به تاریکی شب می تابد

شوق فریادرسی ماند و تو تنها ماندی

دیدی ای سوخته جان موج به دریا برگشت

دل سودا زده از خلوت رویا برگشت

پیش پا خار و خسی ماند و تو تنها ماندی

همه رفتند که از عشق بگیرند نشان

دل تو پیش کسی ماند و تو تنها ماندی

هر که با هم نفسی ماند و تو تنها ماندی

دل تو پیش کسی ماند و تو تنها ماندی

مثل مهتاب که در خلوت شب می تابد

یا که چشمی که به تاریکی شب می تابد

شوق فریادرسی ماند و تو تنها ماندی

اسم تو ترانه ما
زیر گنبد کبوده
قصه کودکیامون
یکی بود یکی نبوده

گل گلخونه مولا
وطن غریب و تنها
کاش میشد به پات بریزم
همه گلای دنیا

برا پیدا کردن تو
همه گلا رو چیدم
اسمای قشنگو گفتم
تا به اسم تو رسیدم

اسمتو نفس کشیدم
زیر آوار تماشا
به هوای تو رسیدم
به دقیقه های دنیا

اسمتو نفس کشیدم
زیر خاک خیس خونت
گریه کردم گریه کردم
واسه نخلای جوونت

لالا لالا چه دلگیرم چه نومید

نه ماه از تو خبر داره نه خورشید

لالا لا لا چه سازم با دل تنگ

که دستی ساقه یاس منو چید

نمیشه باغ بی شبنم بخوابه

نمیشه چشم تو بی غم بخوابه

تو بیداری و شب از غصه بیدار

لالا کن تا ستاره هم بخوابه

لالایی کن لالایی لالایی

لالایی کن لالایی لالایی

لالا لالا خزان نو دمیده

بهار از من گل از گلدون بریده

نمیدونم کجایی لاله من

که عطرت هست و رنگت ناپدیده

لالایی کن لالایی لالایی

لالایی کن لالایی لالایی

لالا لالا نمیسوزه چراغم

دلم تنگه گل غمگین باغم

لالا لالا همه با من غریبن

لالا تنها تو میگیری سراغم

لالا کن لاله غمگین رها شو

عروس باغ سبز قصه ها شو

دل آیینه با دنیا غریبه

بخواب آروم و از دنیا جدا شو

لالایی کن لالایی لالایی

لالایی کن لالایی لالایی

یکی لیلی یکی مجنون ، یکی خوشحال یکی داغون
یکی فرهاد یکی شیرین ، یکی شاد یکی غمگین

هرکی یه سازی میزنه کی میدونه چاره چیه
قلبا همه سنگی شدن کی میدونه کی به کیه
وقتی یکی واسه دلش تو بارون آواز بخونه
همه بهش میخندن و میگن دیوونه س دیوونه
هرکی واسه یه دلخوشی از صبح تا شب جون میکنه
یه کسی عاشق میشه و یکی دلارو میشکنه
یکی میگه که عاشقی فقط یه قصه س تو کتاب
اون یکی چشم می بنده و عشقشو میبینه تو خواب

یکی لیلی یکی مجنون ، یکی خوشحال یکی داغون
یکی فرهاد یکی شیرین ، یکی شاد یکی غمگین

ای آخرین مرد عروج ای آخرین عشق
باما بگو باما بگو با ما از این عشق
باما بخوان باما بمان باما بگو باز
از راز از آواز از آواز پرواز

با ما بگو از فرق خونین نجابت
از بوسه های زخم بر دست اجابت
تازندگی هامان جدا از بوریا شد
با ما مگه از دست خدایی ها جدا شد

ما مانده در معنای بی روح ترحم
ما مانده در گرداب آب و نان و گندم
همدم نمانده چاه هم نامطمئن است
اینجا هیاهوی سکوت انس و جن است

آی نینبک ها ناله هاتان خوش بنالید
ای بغض های در گلو مرده ببارید
این فصل اخر فصل نام و فصل ننگ است
بر درگامی تازه وقت عشق تنگ است

با ما بگو از فرق خونین نجابت
از بوسه های زخم بر دست اجابت
تازندگی هامان جدا از بوریا شد
با ما مگه از دست خدایی ها جدا شد

ای آخرین مرد عروج ای آخرین عشق
باما بگو باما بگو با ما از این عشق
باما بخوان باما بمان باما بگو باز
از راز از آواز از آواز پرواز

برای ایران وطن عزیزمان ِ استاد این شعر را خوانده اند که این ترانه ماندگار را به همه ی ایرانیان عزیز و دوستداران این زمین آسمونی تقدیم میکنیم :

ای زمین آسمونی سر پناه غم و شاد یم
دوست دارم سر روی شونه هات بذارم

همه زندگیم و به پات بریزم
همه هستیم ودستت بسپارم

خاک گلگون تو رشک آسمونه
آسمونت از زلالی طرح دریاست
شب الوند تو سرشار ازستاره
صبح البرز تو روشنای دنیاست

ای زمین آسمونی سر پناه غم و شاد یم
دوست دارم سر روی شونه هات بذارم

همه زندگیم و به پات بریزم
همه هستیم ودستت بسپارم

تو مثل صبح بهاری من یه ساقه
که هوات جاریه مثل خون تو رگهام
واسه بودن و شکفتن طراوت
تورو می خوام تا همیشه تو رو می خوام

حالا که جهان تو خواب خوش مرگ
وقتی از اسطوره دنیا بی نصیبه
قصه جنوب تو اوج حماسه است
موج کارون تو یه خشم نجیبه

لاله ابتدای اسم کوچه هات
هر خیابونت به نام یه شقایق
به تو دل خوشم به فقر و سر بلندی
دلهای شکسته و زخمی و عاشق
دلهای شکسته و زخمی و عاشق

تو مثل صبح بهاری من یه ساقه
که هوات جاریه مثل خون تو رگهام
واسه بودن و شکفتن طراوت
تورو می خوام تا همیشه تو رو می خوام

حالا که جهان تو خواب خوش مرگ
وقتی از اسطوره دنیا بی نصیبه
قصه جنوب تو اوج حماسه است
موج کارون تو یه خشم نجیبه

لاله ابتدای اسم کوچه هات
هر خیابونت به نام یه شقایق
به تو دل خوشم به فقر و سر بلندی
دلهای شکسته و زخمی و عاشق
دلهای شکسته و زخمی و عاشق

این اثر بسیار زییا را استاد حسین زمان برای حضرت ولیعصر (عج) خوانده اند که تقدیم  شما می کنیم :

شاپرک بالت شکسته پر پرواز تو بسته

می بینم غم توی چشمات چه غریبونه نشسته

شاپرک خوابه قناری چه جوری دووم میاری

گلا پژمرده و زردن تو عجب طاقتی داری

شاپرک دردت به جونم تو رو از خودم میدونم

بذا یه شعری که گفتم واسه دلت بخونم

شاپرک دل توی سینه ساعتا تنها میشینه

وقتی شب میرسه از راه خواب پرواز میبینه

واسه زخمام یه دوا نیست دلم از دلت جدا نیست

توی این غربت جون گیر یه نگاه آشنا نیست

هرجا که میری خزونه غروبه دل نگرونه

آفتابش جونی نداره اما شب اینجا می مونه

نمی دونم مث بارون رو کدوم شونه ببارم

روی شاخه ها تو غربت شاپرک من تو رو دارم

تو کی بودی ای مسافر که منو در من شکستی
رفتی اما در دل من تو همیشه زنده هستی
تو کی بودی که به یادت باید آواره بمونم
پا به پای باد شبگرد برم و از تو بخونم

انتظار دیدن تو منو آروم نمی ذاره
مث بغضی که گلومو بسته اما نمی باره

چه نشستی که چشامو برق تنهایی ربوده
چشمه ای از سحر نداشتم اگه داشتم از تو بوده
چه نشستی که شکستم زیر بار غم غربت
خالی از نغمه شوقم ، پرم از قصه محنت

انتظار دیدن تو منو آروم نمی ذاره
مث بغضی که گلومو بسته اما نمی باره

گم شدم تو شهر ظلمت رده پایی تو شبا نیست
با صدای هق هق من کسی اینجا اشنا نیست
ای صدای اسمونی پرم از هر چه شنیدن
کاشکی میشد پر کشیدن به هوای با تو بودن

انتظار دیدن تو منو آروم نمی ذاره
مث بغضی که گلومو بسته اما نمی باره

قصه گوی خاطـــره قصه هاتو کی شــنید
بگو از پرنـــده ای که یه شب فردارودید
بگو از زمستونـــــی که می شـد غرق بهار
از طلوع عطر یاس توی دشـــت لاله زار
بگو از آییـنه هــــــا بگـو از اون همه یــاد
بگو از خنــده گل که دیگه رفته به بــــاد
از شب ستاره هـــــا از روزای انتظـــــــار
از لباس سـبز عشق از یه قلب بی قــــــرار
اون روزاکه کوچه ها پر بود از بـوی بهشت
تو بگو چراکســی قصــــه هاتو ننوشـــت
اون روزا دلهای مــا واسه کینه جا نداشت
دستای مهربونـــی گلهای خنده میـکاشت
اون روزا که عاطفـه زیر گنبـــــد کبـــود
مثل دست عاشقان این همه تنهــا نبـــــود
قصه گوی خـــاطره حرف بیــداری بگــو
قصه های گمشـده حتی تکـــراری بگــو
از شب شرجی و مـه قصه ســــاحل و موج
قصه سرخ سفـــــر قصــــه آبـی اوج
قصه از دریا بگـــــو قصه از ماهی بگـــــو                                      قصه گوی خاطـــره قصه هاتو کی شــنید
بگو از پرنـــده ای که یه شب فردارودید
بگو از زمستونـــــی که می شـد غرق بهار
از طلوع عطر یاس توی دشـــت لاله زار
بگو از آییـنه هــــــا بگـو از اون همه یــاد
بگو از خنــده گل که دیگه رفته به بــــاد
از شب ستاره هـــــا از روزای انتظـــــــار
از لباس سـبز عشق از یه قلب بی قــــــرار
اون روزاکه کوچه ها پر بود از بـوی بهشت
تو بگو چراکســی قصــــه هاتو ننوشـــت
اون روزا دلهای مــا واسه کینه جا نداشت
دستای مهربونـــی گلهای خنده میـکاشت
اون روزا که عاطفـه زیر گنبـــــد کبـــود
مثل دست عاشقان این همه تنهــا نبـــــود
قصه گوی خـــاطره حرف بیــداری بگــو
قصه های گمشـده حتی تکـــراری بگــو
از شب شرجی و مـه قصه ســــاحل و موج
قصه سرخ سفـــــر قصــــه آبـی اوج
قصه از دریا بگـــــو قصه از ماهی بگـــــو
من شب دلتنگی ام هرچه می خواهـی بگو
من شب دلتنگی ام هرچه می خواهـی بگو

ای حضور سبز و ساده
نم نم بارون عاشق
تو بیا تا خلوت گل
روی سفره ی شقایق
ای مسافر بهاری
وقتی تو بر من می باری
تو با دست مهربونت
بر تنم مرهم می زاری


ای ترانه ی همیشه
لحظه ی شبنم و شیشه
ای طلوع گل لبخند
تو غروب سرد بیشه
وقتی تو بر من می باری
عشق و یاد من می یاری
یاد فریادهای جنگل
توی قلب شوره زاری

تو مثه یه شعر نابی
با خودت ترانه داری
یه سبد از خنده ی گل
با خودت سوغات میاری
قاصد عزیز نوری
تو حضور گل یاسی
تو یه راز سر به مهری
مثه حسی ناشناسی

تو بیا تا بوی شب بو
پر بگیره تو هوامون
عطر خوب خاک و بارون
بشینه تو کوچه ها مون
زیر رگبار غرورت
چه عزیزه پر کشیدن
پر زدن تو عطر نرگس
رفتن و به خود رسیدن

این ترانه زیبا با صدای ماندگار استاد حسین زمان تقدیم به مادران خوب دنیا با الخصوص مادران شهدای عزیز :

مثل بارون پاک و زیباست
مثل یک خواب همه رویاست
خاطرات کودکیها پر عطر اطلسی هاست
مهربونی معنی دست تو بود
هستی از هست بود
پای سستم اون روزا همه پابست تو بود
حالا تکیه گاه تو عصای چوبی
برف پیری به تنت ای همه خوبی
ای که از تو روشنی از توطلوعم
پس به من بگو چرا خودت غروبی

هنوز از یادم نرفته عطر چادر نمازت
هنوزم تو گوشم اون صدای راز و نیازت
کنار بستر دردم تا سحر بیدار می موندی
شبای هذیون و تب و لرز
تو برام قصه می خوندی
قصه ی سیب طلائی
قصه ی مرغ حنائی
مادرم دلم گرفته قصه گو بگو کجائی
قصه ی سیب طلائی
قصه ی مرغ حنائی
مادرم دلم گرفته قصه گو بگو کجائی

خدایا پر از یاد توام بشنو صدایم
غریب از هر رفیق آشنایم
ز داغ سروهای سبز و آزاد
شکسته بغض گل در گریه هایم

خدایا آتش عصیانم امشب
سرود روشن بارانم امشب
ز دریای غزل . بی خویش و خامش
پر از موجم دل طوفانم امشب

به عشق عاشقان خسته سوگند
به قلب شیشه ی بشکسته سوگند
به اشک سوگواران جدایی
به بغض در گلو بنشسته سوگند

خدایا طاقت تنهاییم ده
دلی بی کینه و دریاییم ده
دلی زخمی تر از داغ عزیزان
به رنگ لاله ی صحراییم ده

خدایا عمر گل عمر حباب است
اسیر خاک یا نقشی بر آب است
در این فرصت مرا با خویش مگذار
مرا در یاب کین دریا سراب است

تقدیم به تمام پرنده های خونین بال پر کشیده:

یکی بود یکی نبود یه پرنده خسته بود
مث تنهایی ماه تو خودش نشسته بود
تو چشاش سفره ی درد خالی از اطلسی بود
تو گلوش هر چی که بود رنگ دلواپسی بود

اون پرنده که صداش مث دریا آبی بود
تو گلوش بغض بهار شبای مهتابی بود
شبای ستاره ها شب روشن بهار
شبای خنده ی گل تو دشت سبزه زار

عاقبت پر زد و رفت اون پرنده پر کشید
از رو کوه یخ گذشت تا به شهر گل رسید
فارغ از هرچه که بود مرغ ما خسته نبود
روی شاخه ی بهار با یه گل نشسته بود
یکی بود یکی نبود یه پرنده خسته بود
مث تنهایی ماه تو خودش نشسته بود
تو چشاش سفره ی درد خالی از اطلسی بود
تو گلوش هر چی که بود رنگ دلواپسی بود

اون پرنده که صداش مث دریا آبی بود
تو گلوش بغض بهار شبای مهتابی بود
شبای ستاره ها شب روشن بهار
شبای خنده ی گل تو دشت سبزه زار

عاقبت پر زد و رفت اون پرنده پر کشید
از رو کوه یخ گذشت تا به شهر گل رسید
فارغ از هرچه که بود مرغ ما خسته نبود
روی شاخه ی بهار با یه گل نشسته بود

تقدیم به امام زمان (عج)

به امید آمدنش:

ترانه سرا:اکبر آزاد
آهنگ ساز: فریدون شهبازیان
تنظیم کننده: فوآد حجازی

خالیه سفره زمين

دست سخاوت تو کو

زخميه شونه های عشق

مرهم رحمت تو کو

سنگينه پلک لحظه ها

نبض زمين نمی زنه

قلب قناريای عشق

بی تو يقين نمی زنه

من از عبور جمعه ها

از بوی تنهايی پرم

زير سفال سقف شب

ثانيه ها رو می شمرم

کجا تو موندگار شدی

که روز ما سياه شده

دست دعای من ديگه

 از آسمون جدا شده

يه شب ميايی از سفر

باغ پر برگ و بر می شه

ستاره های شيشه ای

می شکنه و سحر می شه

مزرعه شرقيمونو

هجومی از ملخ زده

شعله خورشيدی بزن

تو قلبايی که يخ زده

اسب بهارو زين بکن

تا باغچمون جون بگيره

روی غبار جاده ها

شرشر بارون بگيره

خاليه سفره زمين

دست سخاوت تو کو

زخميه شونه های عشق

مرهم رحمت تو کو

تقدیم به همه ی مادران دنیا:

متن ترانه روشن تر ستاره با صدای ماندگار استاد حسین زمان

    آهنگساز : شادمهر عقیلی
    تنظیم : محمد رضا عقیلی
     شاعر : افشین سر فراز

روشن ترین آیینه ام
ای بهترین ترانه ام
ای تکیه گاه گریه ام
گریه بی بهانه ام

ابریشم نوازشی، باران خوب قصه ها
ای از تبار عاطفه، دریای تلخ غصه ها

روشن تر از ستاره ای / در شام تار بی کسی
گل می دهد در دست تو / شاخه ی سبز اطلسی
من از حضور سبز تو / با بوی گل همخانه ام
با من بگو از غصه ات / بگذار سر بر شانه ام
ای مادرم آیینه ام / سر تا به پا می خواهمت
در هر شکفتن هر خزان / چون یک غزل می خوانمت
بانوی خوب شعر من / ای بهترین الماس ها
ای خنده های روشنت / آواز خوب یاس ها
ای کوه ساکت و صبور / ای گریه ات بغض زمین
از پشت اشک آینه / باغ بهارم را ببین
ای مادرم آیینه ام / سر تا به پا می خواهمت
در هر شکفتن هر خزان / چون یک غزل می خوانمت

   افشین سرفراز/ داراب/ زمستان 1355